Dla nauczycieli

Jak rozmawiać z rodzicami?

Autor: Michał Drab

Nauczyciel w szkole Gaudium et Studium w Poznaniu, specjalista od nauczania języka angielskiego w klasach najmłodszych

Wysyłając dziecko do placówki przedszkolnej, rodzice oczekują, że zdobędzie tam ono umiejętności i kompetencje niezbędne dla swojego prawidłowego rozwoju. Za sukcesy i niepowodzenia odpowiedzialny będzie nauczyciel, i to z nim rodzice będą się kontaktować. Takie nastawienie często prowadzi do nieporozumień między rodzicami a nauczycielem. A jeżeli dorośli nie są w stanie się porozumieć – nierzadko cierpi na tym dziecko. Dlatego bardzo ważne jest, by nauczyciele wiedzieli, jak rozmawiać z rodzicami o postępach ich dziecka, jak przekazywać istotne informacje w sposób profesjonalny i merytoryczny. Aby spotkanie z rodzicami nie było dla nauczyciela stresującym wydarzeniem, które spędza sen z powiek, i aby rodzice wynieśli z niego poczucie, że ich dziecko jest we właściwym miejscu i w dobrych rękach – przygotowaliśmy kilka wskazówek, którymi może kierować się nauczyciel podczas przygotowań do spotkania z rodzicami.

1. Rozmawiamy wyłącznie o danym dziecku.

Jest to nadrzędna zasada. Możemy odwołać się do ogółu grupy, ale ze względu na szacunek dla prywatności drugiej osoby powstrzymajmy się przed rozmawianiem o pozostałych dzieciach, chociaż rodzice często starają się uzyskać informacje, które pozwolą im porównać swoje dziecko z innymi. Nie służy to jednak ani dobru dziecka, ani atmosferze w grupie.

2. Odwołujemy się do konkretów.

Przed rozmową z rodzicami warto przygotować prace dziecka i spisać jego wyniki oraz wytyczne i cele całej grupy. Dzięki temu rodzice otrzymują merytoryczną informację i mogą się zorientować, na jakim etapie nauki jest ich dziecko.

3. Stosujemy ocenianie kształtujące.

Ta zasada łączy się z poprzednią. Ocenianie kształtujące polega na wskazywaniu, co dziecko wykonało dobrze, a co trzeba poprawić, oraz określaniu, jak rozwinąć obszary, które tego wymagają. Metoda ta umożliwia także modyfikowanie pracy nauczyciela w taki sposób, że bardziej koncentruje się on na dziecku i jego wynikach. Ocenianie kształtujące pomaga budować dobrą atmosferę, która sprzyja zwiększaniu poczucia własnej wartości dziecka oraz jego głębszemu zaangażowaniu w pracę. Podczas rozmowy z rodzicami warto zapytać, jak uczy się dziecko oraz co pomaga mu w nauce.

4. Regularnie kontaktujemy się z rodzicami

Regularny kontakt pozytywnie wpływa na relacje między nauczycielem a rodzicami. W ten sposób zapewniamy im dostęp do bieżących informacji o postępach ich dziecka, co umożliwia kontynuowanie pracy dydaktycznej w domu.

5. Przeprowadzamy z rodzicami wywiad na temat ich dziecka.

Wiedza na temat grupy, którą nauczamy, pomoże nam zaplanować pracę dydaktyczno-wychowawczą, a znajomość słabych i mocnych stron każdego dziecka ułatwi monitorowanie jego postępów i omawianie z rodzicami kolejnych kroków na drodze do zamierzonego celu.

Rola rodziców w nauczaniu języka obcego

Rozmowa z rodzicami stanowi okazję, by uświadomić im, jak ważną rolę odgrywają w nauce swojego dziecka. Dzięki nim proces dydaktyczny i wychowawczy może być kontynuowany także poza przedszkolem. W domu to rodzice są nauczycielami i partnerami dziecka. Dotyczy to także nauki języka obcego.

Ważne jest jednak, by rodzice zdali sobie sprawę, że ich zbyt wygórowane ambicje mogą skrzywdzić dziecko i – zamiast do szybkich postępów – doprowadzić do oporu i niechęci wobec zajęć językowych. Błędem jest wymaganie od dziecka określonej liczby słów, fraz i zwrotów po zakończeniu lekcji, ponieważ dziecko może po prostu nie być gotowe na rozmowę w tonie przepytywania. Aby uzyskać informację zwrotną, należy mówić językiem dziecka. Jeżeli u rodziców znajdzie ono atmosferę bezpieczeństwa i uwagi, ale też wolności, jeżeli poświęcą mu oni czas, staną się partnerami w zabawie i będą umieli je pochwalić, nawet gdy nie wszystko idzie zgodnie z planem – wówczas najważniejsze zadanie dorosłych zostanie wypełnione, a dziecko – pewne ich wsparcia – każde zajęcia z języka obcego będzie przeżywać jak wspaniałą przygodę.

Podsumowując – pamiętajmy, żeby już od pierwszej rozmowy z rodzicami kierować ich uwagę na współpracę i współodpowiedzialność za wychowanie i rozwój dziecka. Dzięki temu stworzymy relację opartą na zaufaniu, na której z pewnością ono skorzysta.